Οτι άναψε..θα σβήσει εχω να σου πω.

Λένε πως δεν ειναι καλό να βλέπουμε ταινίες πολύ ρομαντικές και αγαπησιάρικες γιατί στο δικό μας πολύβουο σύμπαν, ειναι σχεδόν μηδαμινές οι πιθανότητες να αντικρύσεις κάτι τόσο αγνό και παράλληλα τόσο μα τόσο απλό.

Αλλα επειδή πραγματικά σκασίλες μου, μια λέξη θα σας πώ. "Ημερολόγιο".και θα την ξαναπώ όσες φορές κι αν χρειαστεί για να μπορέσετε να δείτε αυτό που βλέπω εγω. 

Ξερω οτι η ζωή μας ειναι αλλιώς, ξέρω οτι ο κόσμος τρελαίνεται, γνωρίζω και στεναχωριέμαι που φτάσαμε ως εδω..αλλά δυστυχώς δεν φταίει κανείς άλλος..παρά μόνο εμείς..Σ'ένα ανερχόμενο κλίμα καπιταλιστικής κοινωνίας, δημιουργήθηκαν δυο ειδων φάρες. Οι "πάμε με το ρεύμα" και οι "Επαναστάτες της επανάστασης,ώ επανάσταση". 

Για την πρώτη φατρία, δεν έχω να πώ πολλά, παρά μόνο στο ότι ποτέ δεν σκεφτήκαμε σε βάθος και δεν αναπτύξαμε κρίση σε οτι κινούταν γύρω μας. ακουγαμε πιστά τη μαμα, τον μπαμπά, τον δάσκαλο, τον παπά της εκκλησίας και last but not least την υπέρτατη τηλεόραση και με οτι αυτο συνεπάγεται.Κοινωνία ελληνική ορθόδοξη και "καθώς πρέπει". Και ρωτώ. "καθώς πρέπει" για ποιόν? Για ποιόν? Ποιοι ηταν εκείνοι οι κανόνες που ευλαβικά ακολούθησες με συνείδηση και πορεία γιατι εσύ το ήθελες? Θα σου πώ εγω. Μόνο εκείνους που αγάπησες. Μια λέξη εδω.Αγάπη.

Για την άλλη φατρία θα σούρω πιο πολλά.ναι.ναι.γιατι εκει πιστεύεις.από εκεί περιμένεις να δεις καθαρή βούληση, σκέψη αγνή και λιτοδίαιτη χωρις πολλές φανφάρες.απλή.αγνή.εντονή.μεσα απ΄την καρδια.μεσα απ'την αγαπη για την γη που πατάς και για το συνάνθρωπό σου.Μια λέξη πάλι.Αγάπη.

Ξεχάσαμε.ξεχάσαμε ή πότε δεν κατανοήσαμε σε βάθος ποια ειναι η αρχή και το τέλος του καθενος.

Ολα ειναι οι ανθρώπινες σχέσεις.όλα.να είσαι ειλικρινής με σενα και τους γύρω σου, να μάθεις να νοιάζεσαι χωρίς δόλο.να αγαπάς ανιδιοτελώς χωρις αντάλλαγμα ρε. να σέβεσαι.να σεβεσαι.ξέχασες να σέβεσαι..πως θα πάμε παραπέρα?

Τι νομίζετε δηλαδή?Οτι ο κόσμος θα σωθεί από αυτη την κατάντια (οχι οτι μας νοιάζει βέβαια αν πεθαίνει διπλα μας ο άλλος) αν δουλεύετε σαν σκυλιά, πληρώνετε τους λογαριασμούς σας στην ώρα τους, ή μήπως αν ανάβετε κεράκι κάθε Κυριακή στην εκκλησία?

Οτι ειναι απλό ειναι πιο δύσκολο να το βρείς.Ετσι λένε.ετσι βλέπω κ εγω γύρω μου.Δε μπορώ να συμβιβαστω ρε φίλε.Βράζω.Εμένα στο δικό μου το μυαλό θα είναι πάντα εύκολα τα απλά.Θέλω όλα στον κόσμο  να ξεκινούν και να τελειώνουν με αγάπη.

Κι ας με λένε τρελή σ αγαπάω πολύ και σε νοιάζομαι, όπως λέει και το Αντζελάκι..

 

Ας μετρήσουμε μαζί με τη Νατάσα Μποφίλιου..

Ειναι μέσα του Μάρτη και όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ο καιρός παγώνει αναπάντεχα εκει που δεν το περιμένεις και λές πως πέρασαν τα κρύα του χειμώνα κ ήρθε η Ανοιξη..Το κλειστό γυμναστήριο του ΤΕΙ ανοιγει τις πόρτες του.Είναι μόλις εννιά.Δεν την έχω ξανακούσει live, υποθετω πως το προγραμμά της θα είναι μελαγχολικό και σκέφτομαι πως να διαχειριστώ τις λέξεις που θ ακούσω να μου τραγουδά..

Ξεχνιόμαστε..περνάει η ώρα..συζητάμε περι ανέμων και δαιμόνων συνάμα..Την βλέπω μπροστά μου..εμφανίζεται ενα κορίτσι ντυμένο στα μαύρα με μαλλί ίδιο με της merilyn mornoe..είναι μικρούλα, σκέφτομαι,τα μάτια της μοιάζουν με μικρού παιδιού..ευγενικά και φωτεινά σαν άστρα.

Η αυλαία ανοιγει μ ενα χαρούμενο καινουργιο της κομμάτι.."έρχονται οι μέρες του φωτός..και είσαι μόλις τριάντα"..δεν ειναι κορίτσι ξανασκέφτομαι ειναι γυναίκα..μια γυναίκαι με χαρα παιδιού και φλογερό αερα γυναίκας που σου το μεταδίδει με την φωνή της και την αύρα της..

Μας μιλάει για τον κόσμο, για τις αδύναμες αλήθειες που δεν μπορείς να ξεστομίσεις πολλές φορές, για το άδικο, για το παρανομο, για την ομορφιά και την γλύκα του παράπονου που μπορείς να νιώσεις απο τα χείλη μιας γυναίκας δυνατής που τσαλακώνεται κ εκείνη σε στιγμές αδυναμίας.. "Του το κρατάω αυτού του κόσμου.." αλλά φυσω και τον καπνό με μια δόση θυμο..που ποτε μα ποτέ δεν τελειώνω οτι αρχίζω..κοιταζόμαστε με τη Β. "Είναι εκπληκτική" ψιθυριζουμε..αλλες φορές απλά κοιταζόμαστε μόνο.ειναι αρκετό..Το κλίμα βάρυνε..και η Νατάσα αλλάζει νότες..μας τραγουδά ενα βραζιλιάνικο σκοπό και η αίθουσα αλλάζει χρώμα συναισθημάτων..το πρόγραμμα συνεχίζεται με nina simone ..and i'm feeling goood σου λέω..

Οι ώρες κυλούν σαν νερό.Αποθεραπεία κάναμε σήμερα.και ειναι εκείνες οι φορές που δεν φεύγεις για παληκαριά αλλα που σου πεσε βαριά .. μες στον παράδεισο η τόση προδοσία..πάλι σκέφτομαι πόσο πολύ έχουν αλλάξει οι αξίες των ανθρώπων..όλα γρήγορα πια..δεν προλαβαίνεις και σταματάς να σκεφτεσαι ..ακόμα αρνούμαι να μπώ σ εκεινη τη γυαλινη μπάλα..σου δανείζω αλήθεια εγω να πληρώνεις το ψέμα ρε παιδάκι μου οκ?πες μου πως νιώθεις τώρα..καλυτερα?

Η αυλαία κλεινει με τίποτα σημαντικό..ζούμε μονάχα εν λευκω αλλωστε..και η νατασαρα μας τραγουδα για μια γυναίκα που μεγάλωσε για σένα και για κεινες τις σκιες σου που την περιτριγυρίζουν και μόνο εκείνες την αγαπούν και την φροντίζουν..

"Και περάσαν οι ζωές μας..δεν βρεθηκαμε ποτε..και τη θέση σου την παίρνουν οι σκιες.."