Είναι φορές που χωρίς αφορμή...κάτι γιορτάζει βαθιά στο κορμί..και ξανα βλέπεις το φως..σαν να 'σουν χρόνια τυφλός..κ ένας αέρας ζεστός γιασεμιά φορτωμένος φυσάει βουρκωμένος ..
Είναι φορές που δεν ξέρω γιατί...
κατι νυχτώνει βαθιά και πενθεί..και δεν σου κάνει κανείς..κι όπως γυρεύεις να βρείς ..λίγο λευκό να πιαστείς..γιασεμί στο σκοτάδι..σαν άστρο ανάβει..
Είναι φορές που χωρίς αφορμή..μέσα μου τρέμει μια ξένη φωνή..που μου θυμίζει στιγμές..απο παλιές μου ζωές..
αχ αυτή η ελλη πασπαλά....
ΑπάντησηΔιαγραφή